45 NUMMER 3 / JUNI 2026 MKB INFRA NIEUWS COLUMN philip van nieuwenhuizen Nog (g)een crisis? Recentelijk hadden we bij Cumela een gesprek met Deltacommissaris Co Verdaas. Nu ken ik de man en het Deltaprogramma al wat langer, omdat we als MKB INFRA erg geïnteresseerd waren - en inmiddels als Cumela ook zijn! - in het programma. Daar vloeit veel werk uit voor onze achterban, zoals via het Hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP). Daarnaast maken we ook deel uit van het Overlegorgaan Fysieke Leefomgeving, waarin we mogen meedenken over de periodieke actualisering van het Deltaprogramma. Maar toch ben ik iedere keer als ik hem hoor spreken weer verrast over het feit, dat er nog steeds zo weinig actie wordt ondernomen in de situatie die op het punt staat een ernstige crisis te worden. Heel af en toe hoor je er al wel wat over in het nieuws, het dreigend zoetwatertekort. We doen daar nog helemaal niets mee, behoudens dat drinkwaterbedrijven oproepen om wat korter te douchen. En toch hangt ons een heleboel ellende boven het hoofd, want smeltende gletsjers vormen niet alleen een bedreiging door de zeespiegelstijging. Naarmate ze krimpen krijgen de traditionele smeltwaterrivieren zoals de Rijn steeds minder aanvoer. Dat betekent minder aanvoer voor de drinkwaterbedrijven, maar ook minder tegendruk tegen het opstuwende zeewater in onze delta’s. Deze gaan daardoor verzilten, waardoor de landbouwgronden worden geïnfiltreerd door zout en bijgevolg minder tot niets meer kunnen produceren. Er wordt via het Deltaprogramma druk gestudeerd op oplossingen, want we hebben alleen al voor het drinkwaterprobleem nog één keer zoveel opslag extra nodig als er nu in onze nationale zoetwatertank, het IJsselmeer, aanwezig is. Zo’n meer erbij leggen zou kunnen door een bassin in de Noordzee te maken met dijken. Maar als er al amper geld is om onze huidige infrastructuur correct te onderhouden, zal zo’n bassin er zeker niet komen. Waarschijnlijker is dat er heel veel kleinschalige opslag door het land heen wordt gecreëerd, in uiterwaarden, recreatieplassen, zand- en grindwinningen en ook ondergronds. En dat zijn bij uitstek de werkgebieden van Cumela-leden. Maar omdat er al zoveel werk op hen ligt te wachten wordt het hoogtijd dat deze opgave concreet wordt gemaakt en geprioriteerd in de planningen, want we kunnen echt niet alles tegelijk. Philip van Nieuwenhuizen Voorzitter van de sectie MKB INFRA van de Vereniging Cumela Nederland Cumela, sectie MBK INFRA Nijverheidsstraat 13, 3861 RJ Nijkerk Postbus 1156, 3860 BD Nijkerk Tel. 033 247 49 00 E. info@cumela.nl www.cumela.nl/sectie-MKB-INFRA verschil met vroeger zit ‘m in de contracten en de groei in omvang van de werken. Daardoor wordt het voor het mkb-segment steeds lastiger mee te doen aan overheidsaanbestedingen. Deze ontwikkeling is één van de redenen waarom Versluys Wegenbouw zich heeft aangesloten bij Cumela/MKB INFRA. Hier treffen zij gelijkgezinde mkb’ers die daar gezamenlijk iets tegen willen ondernemen. “De complexiteit van de werken is op zich geen probleem. We hebben de kennis, kunde en ervaring in huis en kunnen in ons bedrijf laboratorium onderzoek doen. Kortom, we kunnen zeer complexe werken wel aan, mits ze zijn ondergebracht in ‘behapbare’ contracten. Daar geven we invulling aan in samenwerking met collega MKB’ers met wie we soms al decennia lang een zakelijke relatie hebben. Met die partners heb je een band en met hen werk je vanaf het begin gemeenschappelijk aan een inschrijving. De omvang, eisen en verplichtingen moeten echter overzichtelijk en op mkb-schaal blijven.” MKB IS BANENMOTOR Maar Patrick ziet net als vele van zijn collega’s dat de werken in omvang toenemen met een stapeling van disciplines in een uitvraag die alles omvat: groen, kunstwerken, straatwerk, langjarig onderhoud, enzovoort. En dat is, benadrukt Patrick nogmaals, geen probleem als er maar op mkb-schaal wordt uitgevraagd. Hij signaleert echter tendensen en ontwikkelingen waarvan men nu misschien nog geen last heeft, maar die op termijn de positie van het mkb ondermijnen. “Iedereen, de politiek in het bijzonder, komt loftuitingen te kort om het belang van het mkb voor werkgelegenheid en economie te bezingen. Maar dan is het wel zaak dat kennis en ervaring behouden blijft. Mkb-bewuste emvi-uitvragen zijn in het belang van de samenleving.” “Complexe emvi-uitvragen waarbij risico’s gepaard gaan met hoge financiële consequenties, liggen buiten het bereik van het mkb”, zegt Patrick. Dat alles bedreigt het hoofdaannemerschap van mkb-ondernemers. “Het mkb-segment in onze sector moet ervoor waken uitsluitend in de rol van capaciteitsleverancier te worden gedwongen. De grootbedrijven kunnen weliswaar omgaan met zeer omvangrijke uitvragen onder complexe contracten, maar zelf de werken uitvoeren kunnen ze niet. Als we met z’n allen die weg inslaan, leidt dat onherroepelijk tot verlies van kennis en kunde. Daar is niemand bij gebaat. Bovendien durf ik de stelling wel aan dat gemeentes en provincies zeker zo goed af zijn in bouwteamverband met mkb’ers als met één grote partij die vervolgens al die mkb’ers nodig heeft om het werk uitgevoerd te krijgen.” VOLLE ORDERPORTEFEUILLE Vooralsnog lijkt er weinig aan de hand. De orderportefeuille is goed gevuld. Het bedrijf kan wel drie tot vier jaar vooruitkijken. De zorgen voor het managementteam concentreren zich vooral op de vraag waar de geschikte medewerkers vandaan gehaald moeten worden. Patrick: “Dat klopt. Op dit moment wordt het werk dat we aankunnen vooral beperkt door de aanwas van medewerkers. Dat is niet goed voor de sector en niet goed voor de samenleving als geheel.” PERSONEEL OPLEIDEN Bij Versluys Wegenbouw werken op dit moment zeventig mensen in vaste dienst. Zoals vrijwel alle mkb’ers in de infra heeft ook Versluys last van vergrijzing. Hoe gaat het bedrijf daarmee om? “De opleiding van onze vakmensen gebeurt intern. De ouderen nemen nieuwe instromers op sleeptouw en brengen hun de kneepjes van het vak bij. Multifunctionele inzetbaarheid is daarbij altijd leidraad geweest. Iedereen beheerst alle takken van sport: machinist, balkman, asfaltafwerker, sproeiwagenbestuurder. Dat geeft veel rust in de uitvoering. Door de krapte op de arbeidsmarkt moeten we dat beleid van multifunctionele inzetbaarheid wellicht loslaten. We zetten inmiddels medewerkers eerder dan vroeger en met minder ervaring op de wals. Verder doen we alles om een aantrekkelijke werkgever te zijn. Wij bieden nieuwkomers een gedegen opleiding, duurzame inzetbaarheid, flexibele arbeidstijden en in overleg met de opdrachtgever proberen we weekend- en nachtdiensten te voorkomen. We investeren veel in machines, maar zeker evenveel in onze mensen. Niet omwille van groei, maar omwille van continuïteit.” Elektrische vrachtauto en elektrische veegwagen in actie.
RkJQdWJsaXNoZXIy NTI5MDA=